به راستی آیا تمام افراد و پدیده های جهان برای ما شناخته شده اند یا این که پاره ای شناخته و پاره ای ناشناخته اند با جواب به این سوال می توان گفت در عالم کلمات نیز چنین است است ، به پاره ای از اسم ها که بر شخص یا شیئ نامعین و ناشناخته دلالت دارند نکره گویند ، و به پاره ای از اسمها که بر شخص یا شیئ معین و شناخته دلالت دارند معرفه گویند .

انواع معرفه:   

معارف شش بود مضمر، اضافه ، علم ، ذواللام ، موصول ، اشاره

1-ضمیر: در سال گذشته خوانده شد و عبارتند :

ضمیر متصل :مرفوع(فاعلی) مثل الف در ذهبا و (واو) در نضروا – به هر قسم کلمه (منصوبی و مجروری) ه ، هما ، هم ، ...

ضمیر منفصل:مرفوع مانند : هو ، هما ، هم ، هی ، هما ، من و ... – منصوبی مانند :ایّاه ، ایّاهما ، ایّاهم ، ...

2-علم: یعنی فرد یا شیئ که دارای نام مشخص باشند و در فارسی آن اسم خاص گویند : علی ، فاطمه ، ایران ، سهند ، ...

3-ذواللام (اسم ال دار ): اسم های دارای ال معرفه هستند مثل : الرجل ، الشمس

4-موصول : اسمی که از لحاظ معنا به جمله ی بعد از خود وصل می شود و پل ارتباطی می باشد و عبارتند از :

موصول عام: من (کسی که ، کسانی که ) – ما ( چیزی که ، چیزهایی که ، آن چه )

موصول خاص : مذکر : مفرد : الذی ( کسی که ، چیزی که ) – جمع : الذین ( کسانی که )

مونث : مفرد : التی ( کسی که ، چیزی که ) – جمع : الاتی ( کسانی که )

5 -اسماء اشاره :

تذکر : برای اشاره به جمع غیر انسان از اسم اشاره مفرد مونث یعنی (هذه،تلک) استفاده می کنیم مثل : هذه کتب – تلک ابواب

6-معرف بالاضافه : هرگاه اسم نکرهای به اسم معرفه اضافه شود آن اسم نکره نیز معرفه ی گردد و به آن معرفه بالضافه گویند.

مانند : کتاب + المعلم = کتاب المعلم             قلم + ک = قلمک

اسم مضاف هیچگاه تنوین و ال نمی پذیرد و مضاف الیه همیشه مجرور است .

راه های معرفه نمودن یک اسم نکره :

1- گرفتن ال مثل ال + رجل = الرجل.

2- اضافه نمودن معرف بالاضافه که در بالا ذکر شد .

هر اسم نکره است مگر این که جزء یکی از اقسام معرفه باشد.

اسم ال دار تنوین نمی گیرد .

اسمهای معرب معمولا با یکی از حالت های ال یا تنوین یا اضافه دیده می شوند .